Een goede vriend was op bezoek. Mijn moeder zat op haar bed, leunend tegen een paar comfortabele kussens. Zijn stoel had hij iets dichter naar het bed geschoven.
Ze spraken over van alles en nog wat, en boeken, want ze hielden beiden van lezen.
Mijn moeder boog zich plotseling naar hem toe terwijl ze zei: “Bedankt voor de vriendschap.”
“Maar u gaat toch nog niet dood!?” antwoordde de vriend spontaan.
Jawel, ze knikte. Zij wist het, hij wist het, wij wisten het allemaal.
Wat heb ik veel van mijn moeder geleerd op dat moment. Bedankt voor de vriendschap. Woorden die landen in het hart om daar voor altijd te blijven.
En weet je wat even zo mooi was? Die vriend aanvaardde de dankbaarheid.
Hij viel even stil en toen:
“U ook, bedankt voor de vriendschap.”
Anja Hilkemeijer
Vereniging voor Steun bij Rouw en Verlies – Málaga en online
(Asociación de Apoyo al Duelo Málaga
Steun bij Rouw - Support with Grief 